Het woord welvaart roept een gevoel van welbehagen op.

In economische termen is het nochtans een neutraal begrip. Je zou ook kunnen spreken van levensniveau. Het gaat om de mate waarin de behoeften worden bevredigd. De welvaart van een land wordt meestal gemeten aan de hand van het bruto binnenlands product (BBP). Het bruto binnenlands product omvat de toegevoegde waarde van de bedrijven en de overheid. Dat wil zeggen: alles wat de bedrijven en de overheid van een land op één jaar tijd hebben geproduceerd.

Let wel: het gaat niet om een simpele optelling van de prijzen van de geproduceerde goederen en diensten. Toegevoegde waarde betekent ook werkelijk ‘de waarde die is toegevoegd’. Met andere woorden: van de verkoopprijzen van afgewerkte producten moeten de aankoopprijzen van de grondstoffen en de halfafgewerkte producten worden afgetrokken. Het verschil is wat we werkelijk hebben ‘toegevoegd’ of geproduceerd.

Het BBP geeft vooral een idee van het economische belang van een land. En dat is toch niet helemaal hetzelfde als welvaart. In het BBP zijn bijvoorbeeld ook diensten opgenomen die niet direct van belang zijn voor de welvaart, zoals de uitgaven voor het leger. En met de nadelen van de productie wordt niet altijd rekening gehouden. Denk maar aan de luchtvervuiling.

Het BBP wordt ook gebruikt om de economische groei te berekenen. Dan wordt gewoon het BBP van dit jaar vergeleken met het BBP van vorig jaar. En dan kun je berekenen hoeveel procent de economie is gegroeid. Of – als het BBP kleiner is geworden – hoeveel procent de economie is gekrompen. Om de drie maanden worden er BBP-cijfers bekendgemaakt. Op die manier beschikken we over kwartaalcijfers van de economische groei. Als de economie twee opeenvolgende kwartalen krimpt, zitten we in een recessie.

Landen met een hoog BBP zijn ‘rijke’ landen. Dat zegt nog niet nood-zakelijk iets over de ‘rijkdom’ van de inwoners. De Verenigde Staten is het rijkste land ter wereld. Volgens BBP is de Verenigde Staten zo’n twintig keer rijker dan België of Nederland. Maar dat komt vooral doordat de Verenigde Staten zo veel groter is dan ons land. We kunnen het BBP ook delen door het aantal inwoners van een land. En dan krijgen we een heel ander plaatje. Dan zijn een Amerikaan, een Belg en een Nederlander ongeveer even rijk.

Ook het BBP per inwoner zegt lang niet alles. Het is maar een gemiddelde. In België en Nederland zijn de verschillen niet zo groot. Maar in de Verenigde Staten zijn er veel superrijke mensen en is er ook veel extreme armoede. Als je in de Verenigde Staten tot de vierde wereld behoort, heb je niet veel aan dat hoge Amerikaanse BBP per inwoner.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.